Donnerstag, 27. Mai 2010

عفو بین الملل؛ رژیم سرکوبگر تهران، بدنام‌ ترین حکومت جهان

سازمان "عفو بین‌الملل" گزارش خود از وضع حقوق بشر در سال ۲۰۰۹ را منتشر کرده است. در‌ گزارش عفو بین الملل، جمهوری اسلامی یکی از بدنام ترین حکومتهای جهان در زمینه نقض حقوق انسانی معرفی شده است. این سازمان سال ۲۰۰۹ را در ایران سال "وحشت" نامیده است.

رادیو آلمان: مثل همیشه جلدی سیاه دارد. محتوای گزارش سالانه‌ی "عفو بین‌الملل" را هم فقط می‌توان با رنگ سیاه توصیف کرد. در گزارش عفو بین‌الملل گوشه‌هایی از نقض حقوق بشر در ایران برشمرده شده است.


ایران، انگشت‌نمای جهان

ایران در سال ۲۰۰۹ انگشت‌نما شد. اعتراض به روند و برآیند انتخابات ریاست جمهوری بالا گرفت، مردم به صورتی مسالمت‌آمیز به خیابان‌ها ریختند، اما با سرکوب شدید مواجه شدند. روزها و هفته‌های متوالی جهانیان چشم به ایران دوخته بودند. گزارش عفو بین الملل تعداد کسانی را که در سال گذشته در دوره‌هایی در زندان‌های سیاسی ایران بوده‌اند ، حدود ۵ هزار تن اعلام می‌کند.

مونیکا لوکه، دبیر کل شعبه‌ی آلمان "عفو بین‌الملل" در مصاحبه‌ای هنگام معرفی گزارش سال ۲۰۰۹ گفته است: «ایران مرا به وحشت می‌اندازد». در خبرهای روز پنج‌شنبه ۲۷ مه، روز انتشار گزارش سالانه‌ی "عفو بین‌الملل" مدام از وحشتناکی وضعیت حقوق بشر در ایران سخن می‌رود

Dienstag, 25. Mai 2010

بازداشت دو شهروند بهایی ساکن همدان

بازداشت دو شهروند بهایی ساکن همدان

خبرگزاری هرانا - دو شهروند بهایی زن ساکن همدان به نام های صهبا خادمی و سرور سرورِِیان بازداشت شدند.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، این دو شهروند بهایی که طبق حکم دادگاه بدوی و رای دادگاه تجدید نظر استان همدان در اسفند ماه سال گذشته به اتهام "تبلیغ بهائیت" به یک سال حبس تعزیری محکوم شده بودند، روز یک شنبه مورخ 2 خرداد ماه خود را به دایره ی اجرای احکام معرفی کردند.

گفتنی است ایشان در همان محل بازداشت و برای سپری کردن دوره ی محکومیت خود به زندان همدان منتقل شدن

Freitag, 21. Mai 2010

كــلبه كوچــك

كــلبه كوچــك

تنها بازمانده يك كشتی شكسته توسط جريان آب به يك جزيره دورافتاده برده شد، او با بيقراری به درگاه خداوند دعا می‌كرد تا او را نجات بخشد، او ساعتها به اقيانوس چشم می‌دوخت، تا شايد نشانی از كمك بيابد اما هيچ چيز به چشم نمی‌آمد.

سرآخر نااميد شد و تصميم گرفت كه كلبه ای كوچك خارج از كلك بسازد تا از خود و وسايل اندكش را بهتر محافظت نمايد، روزی پس از آنكه از جستجوی غذا بازگشت، خانه كوچكش را در آتش يافت، دود به آسمان رفته بود، بدترين چيز ممكن رخ داده بود، او عصباني و اندوهگين فرياد زد: «خدايا چگونه توانستی با من چنين كنی؟»

صبح روز بعد او با صدای يك كشتی كه به جزيره نزديك می‌شد از خواب برخاست، آن می‌آمد تا او را نجات دهد.

مرد از نجات دهندگانش پرسيد: «چطور متوجه شديد كه من اينجا هستم؟»

آنها در جواب گفتند: «ما علامت دودی را که فرستادی، ديديم!»

آسان می‌توان دلسرد شد هنگامی كه بنظر می‌رسد كارها به خوبی پيش نمی‌روند، اما نبايد اميدمان را از دست دهيم زيرا خدا در كار زندگی ماست، حتی در ميان درد و رنج.

دفعه آينده كه كلبه شما در حال سوختن است به ياد آورید كه آن شايد علامتی باشد برای فراخواندن رحمت خداوند.

برای تمام چيزهای منفی كه ما بخود می‌گوييم، خداوند پاسخ مثبتي دارد،

تو گفتی «آن غير ممكن است»، خداوند پاسخ داد «همه چيز ممكن است»،

تو گفتی «هيچ كس واقعاً مرا دوست ندارد»، خداوند پاسخ داد «من تو را دوست دارم»،

تو گفتی «من بسيار خسته هستم»، خداوند پاسخ داد «من به تو آرامش خواهم داد»،

تو گفتی «من توان ادامه دادن ندارم»، خداوند پاسخ داد «رحمت من كافی است»،

تو گفتی «من نمی‌توانم مشكلات را حل كنم»، خداوند پاسخ داد «من گامهای تو را هدايت خواهم كرد»،

تو گفتی «من نمی‌توانم آن را انجام دهم»، خداوند پاسخ داد «تو هر كاری را با من می‌توانی به انجام برسانی»،

تو گفتی «آن ارزشش را ندارد»، خداوند پاسخ داد «آن ارزش پيدا خواهد كرد»،

تو گفتی «من نمی‌توانم خود را ببخشم»، خداوند پاسخ داد «من تو را ‌بخشیده ام»،

تو گفتی «من می‌ترسم»، خداوند پاسخ داد «من روحی ترسو به تو نداده ام»،

تو گفتی «من هميشه نگران و نااميدم»، خداوند پاسخ داد «تمام نگرانی هايت را به دوش من بگذار»،

تو گفتی «من به اندازه كافی ايمان ندارم»، خداوند پاسخ داد «من به همه به يك اندازه ايمان داده ام»،

تو گفتی «من به اندازه كافی باهوش نيستم»، خداوند پاسخ داد «من به تو عقل داده ام»،

تو گفتی «من احساس تنهايی می‌كنم»، خداوند پاسخ داد «من هرگز تو را ترك نخواهم كرد»